Van Oslo naar Bergen: een onvergetelijke treinreis

Redactie Lonely Planet
Van Oslo naar Bergen: een onvergetelijke treinreis

Stap in voor de treinreis tussen Oslo en Bergen; een knap staaltje technisch vernuft dat uitgroeide tot een van de beroemdste routes ter wereld. Reis mee langs het gevarieerde en imponerende landschap van Noorwegen.

De trein rijdt langzaam het Centraal Station van Oslo uit voor een lange reis naar het westen. Met elke kilometer nemen de statige appartementen en kantoorgebouwen af en maken ze plaats voor een glooiend landschap dat uitgestrekt en groen baadt in het ochtendlicht. Hier en daar flitsen houten boerderijen voorbij in opvallende kleuren zoals rood en mosterdgeel.

De trein tuft door het groene landschap van Noorwegen | Foto: Justin Foulkes / Lonely Planet

De 496 kilometer lange treinrit van Oslo naar Bergen, dwars door de spectaculairste landschappen van Noorwegen, is een van ’s werelds schilderachtigste treinreizen. Passagiers staan tegen de ramen gedrukt met camera’s in de hand, maar dit is ook een alledaagse route voor forenzen, dus er zijn genoeg reizigers die geen aandacht aan het uitzicht besteden. Ze hebben een laptop op schoot of doen een dutje. Er trekt zelfs iemand een slaapmasker over zijn hoofd, wat bijna een belediging lijkt voor dit steeds prachtiger wordende uitzicht.

De ramen van de trein beginnen snel af te koelen wanneer de trein meer dan 1000 meter omhoog is geklommen naar een kaal, buitenaards landschap van rotsen en sneeuwbanken. We navigeren door een prachtig, maar verraderlijk berglandschap, door hoge passages en tunnels die uit rotsblokken zijn gehouwen. Deze spoorlijn werd als technisch wonder geprezen toen ze in 1909 opende. Het blijft een opvallend eerbetoon aan het lef van de makers.

Een hotel bij het treinstation van Finse met uitzicht op de Hardangerjøkulen-gletsjer | Foto: Justin Foulkes / Lonely Planet

Bij station Finse stappen passagiers met backpacks en stevige laarzen het perron op, waar ze wolkjes koude berglucht uitademen. Het dorp is niet veel meer dan een reeks stationsgebouwen op een semi-vlak gedeelte van het Hardangervidda-gebergte; het gladde witte ijs van de gletsjer Hardangerjøkulen lijkt over de rotsachtige bodem te glijden als slagroom.

Finse is de hoogste hoofdspoorweg in Europa, op 1222 meter, en werd opgericht als kamp voor rallars (spoorwegwerkers). Duizenden van deze werknemers hieuwen zich een weg door de bergen met handgereedschap en explosieven; ze bewerkten de grond zodat ze het spoor konden bouwen, vaak in erbarmelijke omstandigheden. De mannen waren soms zo vies en wanhopig, dat ze luizen probeerden te verwijderen door warm dynamiet op hun huid te smeren - niet de veiligste bezigheid als je werkt in kaarslicht.

Hoe verder je komt, hoe meer sneeuw je ziet | Foto: Justin Foulkes / Lonely Planet

Het is misschien niet verwonderlijk dat 63 arbeiders omkwamen gedurende de 34 jaar durende bouw van de spoorlijn. Nicolay Lange-Nielsen, een acteur en regisseur uit Oslo, pleit ervoor om de doorgewinterde spoorwegwerkers als nationale helden te vereren. ‘Grote ontdekkingsreizigers zoals Amundsen bereikten de polen en hun verhaal en prestaties zijn wereldberoemd,’ zegt hij, ‘maar deze arbeiders verkeerden in dezelfde extreme omstandigheden en deden veel meer dan alleen een vlag in de grond planten. Het is te gek voor woorden dat dit verhaal nooit verteld is.’

Nicolay is van plan om het verhaal op een bijzondere manier over te brengen: door een opera te maken over de spoorwegwerkers in Noorse aria’s. Hij wandelt door het ‘theater’ - de koude, donkere schuur vlakbij station Finse, waar het Rallarmuseet (grondwerkersmuseum) staat. ‘Het is een onmogelijke taak,’ zegt hij met een glimlach, ‘maar we moeten niet opgeven. Deze spoorweg is de Chinese Muur van Noorwegen, mensen horen te weten hoe die is gebouwd.’

Bergen: de kleurrijke eindbestemming | Foto: Zarnell / iStock

Vanaf Finse daalt de trein af naar de valleien in het westen van Noorwegen, met rijke groene landbouwgrond en stromende rivieren die af en toe zichtbaar zijn achter de hoge dennenbomen die voorbijschieten. De trein volgt de zachte rondingen van de glazige Osterfjord en het water is zo spiegelglad dat het de wolken reflecteert. We passeren steeds meer huizen en dan komt de stad Bergen langzaamaan in zicht. Hier komen we uiteindelijk tot stilstand onder het grote cilindrische glazen dak van het Centraal Station.

De passagiers die de hele reis tegen het raam aan hebben geplakt, hebben door de overdosis aan fraaie uitzichten nu een verdwaasde uitdrukking op hun gezicht. Anderen strekken zich uit en worden langzaam wakker, zich schijnbaar niet bewust van alle bezienswaardigheden die ze aan zich voorbij hebben laten gaan.

En dankzij het wonderlijke internet is het tegenwoordig ook mogelijk om de hele reis vanuit je luie stoel te zien. Benieuwd geworden? Bekijk hieronder de terugreis, van Bergen naar Oslo. Fijne muziek op, filmpje fullscreen en droom weg!

Zo’n twee uur buiten Bergen kun je genieten van het verpletterende uitzicht van de Hardangerfjord.

Openingsbeeld: stockstudioX / iStock


Volg Lonely Planet op Instagram