Roadtrip door Schotland: Geopark noordwestelijke hooglanden

Redactie Lonely Planet
Roadtrip door Schotland: Geopark noordwestelijke hooglanden

De landschappen van Noord-Schotland zijn even ontzagwekkend als prachtig. Een roadtrip is de beste manier om het gebied te ontdekken.

Net als de steenarenden die soms hoog overvliegen en door de wolken duiken, maakt het slingerweggetje vanaf het kustplaatsje Durness af en toe een flinke duikvlucht richting het zuiden. De 109 kilometer lange route naar het vissersstadje Ullapool is een betrekkelijk recente aanwinst voor een landschap dat is ontstaan in de IJstijd, toen smeltende gletsjers er de lange, diepe valleien uit sleten en de met zeewater gevulde lochs en fjorden in kerfden. Telkens als het asfalt als een achtbaan naar beneden glijdt, biedt de autovoorruit weer een nieuw filmisch uitzicht – variërend van de grillige piek van de berg Suilven die bijna verticaal omhoog rijst vanuit moerassen tot aan een rode telefooncel aan de kant van de weg, omringd door niets dan heide.
Er is een goede reden waarom het aangezicht van Schotland volledig uniek is in Groot-Brittannië: 200 miljoen jaar geleden was het nog steeds onderdeel van het continent Noord-Amerika – de muur van Hadrianus vormt grofweg de verbindingslijn. ‘De geologische bouwstenen maken dit landschap zo uniek,’ zegt geoloog Donald Fisher. Met een kleine hamer wijst hij enthousiast naar de U-vormige vallei Strath Dionard, die op één enkel jachtopzienershuisje na helemaal leeg is. ‘Mijn werk heeft me al naar Yellowstone en de Grand Canyon in de VS gevoerd, en naar Uluru in Australië, maar beter dan dit krijg je het niet.’

Niet ver van Cape Wrath, het meest noordelijke puntje van Schotland, bevindt zich de beschutte en afgelegen Sango Bay. Dit strand is alleen te bereiken via een weg vanuit het naburige Durness | Foto: Craig Easton / Lonely Planet

Door de zeer bijzondere geologie heeft het gebied de status van Unesco Geopark verworven. Het Geopark strekt zich globaal uit van Durness tot Ullapool, en het ingesloten landschap is een inspiratiebron geweest voor velen die hebben rondgetrokken door de 1.245 vierkante kilometer aan bergen, veengronden, stranden, bossen en kustgebieden. Een van de meest bijzondere bakens in dit veelzijdige landschap is zelf vereeuwigd door Hollywood: iets waar de plaatselijke bevolking bijzonder trots op is. Het verhaal gaat dat een grote baas van de filmindustrie tijdens zijn vakantie zo gecharmeerd was van de fraaie bergtop van Ben Stack dat deze aan de basis stond van het logo van zijn bedrijf – de nu iconische, spitse, besneeuwde en door sterren omringde berg van Paramount Pictures.

En in de jaren vijftig bracht John Lennon – toen een tiener – een zomervakantie door in een afgelegen croft (boerderij) met uitzicht over Sango Bay in Durness, een ervaring die hem aanzette tot het schrijven van In My Life met Paul McCartney in 1965: het Beatles-liedje was deels geïnspireerd door een gedicht over het gebied dat Lennon schreef tijdens zijn verblijf. Sinds de bezoekjes van Lennon zijn de Noordwestelijke Hooglanden weinig veranderd: het gebied heeft de laagste bevolkingsdichtheid van heel Europa – nog steeds is de kans groter dat je vertraging oploopt door een ontmoeting met een koppige, langharige koe dan door het verkeer. In een dergelijke omgeving is het moeilijk weerstand te bieden tegen de verlokkingen van de open road.

Geoloog Donald Fisher rijdt op zijn gele Harley Davidson Fatboy over de Kylesku Bridge. Achter hem rijst de Quinag bergketen op tussen donkere wolken. | Foto: Craig Easton / Lonely Planet

Zelfs voor fervente wandelaars als Donald; wanneer hij geen bezoekers rondleidt door het Geopark, maakt hij graag een ritje met zijn felgele Harley Davidson Fatboy. Zijn lievelingsplek is de haarspeldbocht aan de voet van de Quinag bergketen. ‘Het geeft een ongelooflijk gevoel als je door die bochten scheurt,’ zegt hij, en een ondeugende grijns doet zijn verstandige wetenschappersgezicht heel even stralen. ‘En het uitzicht hier belichaamt de geologie en de prehistorie van het gebied. Dit land is speciaal – dit is het land dat door de tijd is vergeten.’

Waar te verblijven

Mackay’s
Deze vuurstenen cottage in Durness is 150 jaar geleden gebouwd door de plaatselijke koopman Richard Mackay en is nu een hotel-restaurant dat wordt gerund door zijn achterkleinzoon Robbie en diens vrouw Fiona. Er zijn in totaal zeven kamers en iedere kamer heeft een individueel ontwerp waarbij gebruik is gemaakt van plaatselijke textielproducten. Ook zijn er overnachtingen in een slaapzaal mogelijk en er zijn twee zelfvoorzienende, milieuvriendelijke crofts aan de kust (kamers vanaf €159; geopend vanaf Pasen tot oktober; visitmackays.com).

Waar te eten

De beste plaatselijke eetgelegenheid is Mackay’s, maar Cocoa Mountain is een gastvrije plek om je terug te trekken met een mok warme chocolademelk na een lange dag in het Geopark. Dit café-annex-chocolaterie ligt in Balnakeil Craft Village, op zo’n anderhalve kilometer van Durness, en verkoopt ambachtelijke lekkernijen zoals truffels met witte chocolade, kokosnoot, peper en citroengras (doosje truffels vanaf €15; cocoamountain.co.uk).

Meer Schotland? Lees ook: De vergeten Schotse bergen. 

Openingsbeeld: Craig Easton / Lonely Planet


Volg Lonely Planet op Instagram