Reisverslaafd zijn, kan dat echt?

Redactie Lonely Planet
Reisverslaafd zijn, kan dat echt?

Soms reizen we omdat het moet, we moeten kerst doorbrengen bij familie die aan de andere kant van de wereld woont, we hebben vergaderingen in een stad ver van de onze of je werkt voor een magazine vol reisreportages... Maar de meeste reizen ondernemen we natuurlijk vrijwillig. Omdat we een nieuwe plek willen ontdekken. Omdat werk je teveel wordt en je even moet ontsnappen uit de hectiek van het dagelijkse bestaan. Omdat een luchtvaartmaatschappij er een bizarre aanbieding uit knalt of gewoon omdat je het voorjaar in Parijs wel eens mee wilt maken. 

Maar is het mogelijk om te veel van het goede te willen? Kan de drang om de wereld te verkennen, continenten af te strepen en nieuwe territoria te innen tot een daadwerkelijke verslaving leiden? Bestaat er echt zoiets als een compulsieve drang naar wanderlust? 

In uitzonderlijke gevallen wel ja.” Aldus Dr. Michael Brein, een sociaalpsycholoog die zich specialiseert in reizen en interculturele communicatie. “Ik ken en heb veel mensen ontmoeten die zo voor het reizen leefden dat het hen potentieel in de problemen kon brengen, door bijvoorbeeld zichzelf blut te reizen.”  

Dr. Brein gelooft dat wanneer reizen te veel wordt voor mensen, en het een manier van ontsnappen aan andere betekenisvolle zaken en doelen in het leven wordt of ze deze door het reizen voor zich uit blijven schuiven tot het te laat is, dan kan reizen net zo ontregelend zijn als elke andere verslaving.  

“De meeste van ons focussen zich op verschillende doelen in het leven, zoals een opleiding, carrière, kameraadschap, een huwelijk, het opbouwen van een gezin en het plannen en werken voor een pensioen.” Zegt Dr. Brein. “Wanneer deze doelen in de wachtrij worden gezet, wanneer het leven in de wachtrij wordt gezet, is er de kans op volledige en misschien zelfs permanente ontregeling. Het leven in de wachtrij zetten om eindeloos te kunnen reizen is één ding, maar het kan je letterlijk en figuurlijk een hoop kosten.” 

Het al maar zoeken naar nieuwe ervaringen is een menselijke behoefte, het mag alleen niet in de weg van andere menselijke behoeften komen te staan. | Foto: Borchee / iStock

In 2000 werd ‘dromomania’ officieel toegevoegd aan de lijst impulsieve compulsieve stoornissen in het DSM (Diagnostic Statistical Manual of Mental Disorders, het boek waarin alle psychologische aandoeningen staan) en dus aangemerkt als psychologische stoornis. Simpel gezegd is dromomania een oncontroleerbare psychologische drang om te reizen. Mensen die aan de stoornis lijden hebben een abnormale behoefte om te reizen en zijn bereid om meer geld uit te geven dan ze bezitten, banen, geliefden en elke vorm van zekerheid op te offeren in hun drang naar nieuwe ervaringen.  

Echter zijn er volgens Dr. Brein maar weinig mensen die echt deze verslaving vergelijkbaar met dromomania hebben. Reizen is een menselijke behoefte, de mens is een trekkende soort. Reizen verrijkt de geest en maakt de mens meer open-minded en creatief. Het kan je leven op ontelbare manieren verbeteren. Voor Dr. Brein zijn er meer positieve dan negatieve kanten aan. 

Dus ja, in uitzonderlijke gevallen kunnen we spreken van een reisverslaving. Maar zolang jij reëel blijft over je budget en primaire zaken zoals familie, liefde en een inkomen niet laat vallen voor het reizen, hoef jij je voorlopig nergens zorgen over te maken. 

Sterker nog; boek gauw je volgende reis want tickets naar de Verenigde Staten zijn deze maand spotgoedkoop! 

Openingsbeeld: Bmswanson / iStock 


Volg Lonely Planet op Instagram