Levensles: zingende Indri's in Madagaskar

Redactie Lonely Planet

We hebben allemaal weleens opvallende ervaringen gehad op reis – plekken of gebeurtenissen die ons een ander perspectief op de wereld gaven. Reisjournalist Emma Gregg vond haar levenles in Madagaskar.

Nog nooit eerder had ik het lied van een indri gehoord. Het was vol gevoel, als een huilende husky, en net zo abstract en mystiek als een walvislied. Ik genoot van iedere noot. Het bos plooide dicht en bezaaid met ochtenddauw om me heen; ergens diep in de schaduw werd de melodie een koor. Ik was naar Madagaskar afgereisd in de hoop dat ik lemuren zou spotten en we waren ze nu echt op het spoor. Het enige wat ons nog restte was een duik in de wirwar van bomen, en wellicht zou ik een glimp opvangen van iets zwart-wits, springend van tak naar tak. Het Anjozorobe-Angavowoud, een extensief bos in centraal Madagaskar, is een van de laatste natuurlijke habitats van de indri, de grootste van de nog overgebleven lemuren. De gigantische tropische bomen worden omringd door rijstvelden, pijnboomplantages en dorpen. Toen we net na zonsopgang aankwamen hoorden we hele andere muziek: het gezang van jonge boeren in de vallei onder ons. ‘Ken je dit lied?’ Vroeg ik Toussaint en Sesen, mijn gidsen. ‘Het is gewoon een popliedje,’ zei Sesen. ‘Ze spelen met de harmonieën.’ In mijn oren klonk het hemels. Frisruikend groen schraapte langs onze schouders terwijl we wandelden. Ik wist dat iedere boom iets fascinerends kon verbergen, van kameleons met uitpuilende ogen tot slapende muismaki’s en kleine kikkertjes, maar we moesten door. Toen Toussaint uiteindelijk aangaf dat we van het pad af moesten en ons een weg een heuvel op baanden door een muur van lianen, twijfelde ik niet. We stonden op het punt om een indri te zien. En het zou geweldig zijn.

De levensles

Ik ging op pad met twee lokale gidsen van verschillende generaties en een tolk uit Antananarivo. Ik realiseerde me dat het geweldige wildlife en de steeds kleiner wordende bossen van Madagaskar in de handen zijn van hen en hun landgenoten, en we moeten alles op alles zetten om hen te helpen deze natuurlijke schatten te waarborgen

Openingsbeeld: Justin Foulkes