Grieks geluk: onveranderd Milos

Redactie Lonely Planet
Grieks geluk: onveranderd Milos

Het is namiddag op de heuvel van hoofdstad Plaka en onzichtbare klokken luiden. De geluiden weerkaatsen in de stegen en botsen als spelende kinderen tegen elkaar op in de steile straatjes. Bloembakken hangen aan de witte muren en vrolijken in geur en kleur de balkons en verborgen hofjes op. Er is bijna geen teken van leven. Een paar oudere jongens zitten met een oplettende blik op een verweerde stenen bank. Ze dragen stijlvolle stropdassen en lijken te wachten op een feest, maar misschien is deze samenkomst dit al. Het is heet, maar er is veel schaduw en op 200 meter hoogte op de rand van het schiereiland werkt de heerlijk ruikende wind enerverend. In de diepte werpt de Egeïsche Zee stilletjes zijn schuim op de kust.

Het is hier uitgesproken vredig. En dat werd wel eens tijd voor Milos. Het meest zuidwestelijke eiland van de Cycladen mag dan de vorm van een hoefijzer hebben, het heeft de laatste millennia niet veel geluk gehad. Het is veroverd door zo'n beetje iedereen die in het gebied actief is geweest: Doriërs, Atheners, Romeinen, Byzantijnen, Venetianen, Ottomanen en Duitsers. De hoofdstad lijkt een beetje weg te duiken op zijn heuvel, wat gezien de omstandigheden wel te begrijpen is.

Het klokgelui stopt, het geluid ebt langzaam weg en het kleine dorpje komt tot leven. Cafés gaan open, er wordt koffie geserveerd met dikke plakken karpouzopita, de lokale watermeloentaart, en in de studio's en ateliers wordt het werk opgepakt. Milos lijkt te knetteren van de creativiteit. Iedereen is bezig. Moschoula Mavrogianni, met kort inktzwart haar boven expressieve wenkbrauwen, beschildert handgemaakte replica's van de Venus van Milo, het marmeren Griekse meesterwerk dat in 1820 een eindje verderop werd ontdekt door een boer en nu in het Louvre te bewonderen is. Het medium van Asteris Paplomatas is zand. Hij maakt portretten en stillevens van straten met een palet vergaard op de vulkanische stranden van Milos. Hij zit in stilte in zijn kleine atelier in een achterafstraatje en plaatst zorgvuldig zandkorrels op een met lijm bestreken doek.

Zoals zo velen op Milos met een artistieke inslag negeren Moschoula en Asteris het commerciële aspect volkomen. Penny Chatoglou maakt deel uit van dit onopvallend creatieve ras, al is ze een nieuwkomer van buitenaf. Ze is eigenlijk docente, maar verhuisde hierheen uit Thessaloniki, op het Griekse vasteland, en maakt nu sieraden in een studio in Plaka. 'Het is hier heel rustig, dat inspireert me,' zegt ze terwijl ze de laatste hand legt aan een fijne origami-oorbel. 'Ik heb tijd om na te denken en alleen te zijn. Ik denk graag dat je de natuur kunt horen.'

Verder lezen? Het hele artikel vindt je in de nieuwste Lonely Planet Traveller, deze kun je hier bestellen.

Openingsbeeld: Poike / iStock


Volg Lonely Planet op Instagram