De queeste naar de Europese bizon

Redactie Lonely Planet

Reisjournalisten Bas van Oort en Dirk Wijnand de Jong hebben jarenlang de wereld rondgereisd, maar kwamen tot het besef dat ze juist in Nederland nog heel veel te ontdekken hadden. Een jaar lang gingen ze op expeditie in eigen land, hun avonturen schreven ze op in het boek Expeditie Achtertuin. Dit is een van die avonturen

De missie is simpel: vind het grootste landzoogdier van Europa. Maar de wisent – anderhalf keer mijn lengte en twintig keer zo zwaar als een Duitse herder – laat zich lastig vinden. En daarnaast: Nationaal Park Zuid- Kennemerland is groot, heel erg groot. Dé oplossing? Doe wat Freek Vonk zou doen en steek je vinger in een wisentenvlaai. 

Boven op de top van de duinrand komt het besef: als we hier de Europese bizon willen vinden, hebben we een wonder nodig. Het uitzicht strekt zich uit van de rokende hoogovens van IJmuiden op rechts tot het opnieuw geasfalteerde circuit van Zandvoort op links, daartussen kilometers aan hobbelend tapijt, een wereld van zand en helmgras, maar hier en daar ook naaldbossen en donkergekleurde meertjes. Urenlang klauteren we over heuvels, tot onze enkels wegzakkend in het mulle zand. Wanneer een Schotse hooglander nukkig het schelpenpad blokkeert, krassen we onze kuiten open omdat we door de bosjes verder moeten. En waar doen we ’t voor? Van de wollige wisent geen enkel spoor. 

Nieuwe strategie: verklein de perimeter en doorzoek het Kraansvlak, het afgesloten natuurgebied waar wél wisenten leven. Volg de gele markeringen van het Wisentenpad en wees op de top van elke heuvel op je hoede. Tuur de horizon af naar zwarte stipjes, ontwijk Schotse hooglanders met een grote boog en breek vooral je nek niet door in een konijnenhol te blijven haken. We zijn er heilig van overtuigd dat we onze wisentenqueeste dit keer – het is inmiddels winter – gaan volbrengen en daarom lopen we het stuk tussen Bloemendaal en Zandvoort met een moeilijk te beteugelen euforie. Maar je raadt het: als het einde van het Wisentenpad nadert, hebben we nog altijd geen wisent gezien. 

Er komt een appje binnen van ‘Cindy het Wisentalarm’. De dame van de hondenuitlaatservice met wie ik tijdens onze vorige wandeling telefoonnummers heb uitgewisseld, heeft een half uur geleden een grote groep wisenten langs zien trekken bij het hek aan de kant van Zandvoort. Ik spring meteen in de trein en een uurtje later steek ik mijn vinger in de eerste wisentenvlaai. Die voelt koud aan, maar nog lekker zacht. De volgende blijkt iets smeuïger en ietsje minder koud. Nu pas begrijp ik waarom mensen ‘warm’ zeggen als je dichter bij de clou komt. Na het vingeren van zo’n twintig vlaaien wacht dan eindelijk de ontknoping: negen grote gehoornde, onverschillige grazers aan de horizon – en genoeg gras om mijn vingers aan af te vegen.' 

Expeditie Achtertuin is verkrijgbaar via Bol (€29,50)  

Openingsbeeld: ysbrandcosijn / iStock