Beleef het traditionele Polospel in Argentinië

Redactie Lonely Planet
Beleef het traditionele Polospel in Argentinië

In het oude Argentinië zit Polo in het bloed. Het is ook werkelijk overal te vinden. Verdiep je in de traditie van de sport en laat je verwonderen door de behendigheid van de paarden, en de snelheid van het spel. 

Twee paarden met kortgeknipte manen komen vanuit de schaduw van een groot gebouw op een perfect gazon tevoorschijn. Ze galopperen flank aan flank en hun mahonie-kleurige vacht glanst van het zweet in de zon in Buenos Aires. Hun berijders klampen zich vast met hun knieën en tillen zwaaiend hun polostok hoog de lucht in. Ze gaan op de bal af als cavaleristen op de strijd. Een van de spelers leunt in een hoek die zo scherp is dat het lijkt alsof hij wel moet vallen. Met een behendige mep zwaait hij de bal de lucht door.

In de Campo Argentino de Polo in het Palermo-district, ook wel de “kathedraal van polo” genoemd, vindt de Argentine Open plaats. Het is het meest prestigieuze toernooi van de sport. Dit stadion is voor polospelers wat de Amsterdam Arena is voor voetballers en rocksterren. Maar voor sommigen begint de show pas als de laatste wedstrijd van de dag gespeeld is en de toeschouwers op weg gaan naar de champagnebars en andere gezellige tentjes die langs een lange promenade liggen.

Toeschouwers; panamahoedjes horen erbij | Foto:  Philip Lee Harvey / Lonely Planet

Eigenlijk is het een soort catwalk die als de avond valt volloopt met pologroupies: gebruinde vrouwen met verse borstvergrotingen die samen met modellen met lange benen strijden om de aandacht. De modellen worden ingehuurd door de sponsors van het evenement om rond te paraderen in T-shirts met merknamen, hotpants en hoge sleehakken. De meeste mannen hebben halflang haar en dragen een Ralph Lauren shirt, blazer en leren loafers. De gewenste broek voor beide seksen is een strakke witte spijkerbroek waarin het zonder uitzondering kleine kontje van de drager goed tot zijn recht komt.

Die look is beroemd geworden door de cover van Jilly Coopers pikante boek Polo en is hier werkelijk overal te zien. Polo is een bezigheid voor de rijksten van de rijksten. In slechts één enkele wedstrijd gebruikt een speler ongeveer acht paarden en de beste dieren zijn ontzettend duur. Sommige worden verkocht voor €100.000. Hier komen nog de kosten bij voor het transport van de stallen en stalknechten langs het jaarlijkse internationale polocircuit (Europa in de lente en de zomer van het noordelijk halfrond en dan door naar Argentinië en Palm Beach in de VS). De totale bedragen zijn onvoorstelbaar.

Carolina Beresford in haar element | Foto: Philip Lee Harvey / Lonely Planet

Carolina Beresford is een ingewijde in deze wereld. Ze werkt voor de polonieuwswebsite PoloLine en wacht met microfoon in de hand op de spelers van het winnende team, Alegría, om ze te interviewen. Ze woont nu zeven jaar in Argentinië en komt uit een Iers-Chileense familie van polospelers. Haar oom Gabriel Donoso was de beste speler die Chili ooit gekend heeft. Hij raakte helaas dodelijk gewond tijdens een wedstrijd. ‘Het is een ontzettend gevaarlijke en ook moeilijke sport,’ vertelt ze me. ‘Of je wint hangt meer af van de paarden dan van de spelers, maar het is nogal een vaardigheid om ze te sturen. Het gaat allemaal zo snel en je bent afhankelijk van een levend wezen. Een paard is geen auto, ze zijn onvoorspelbaar. Polospelers brengen meer tijd door met hun paarden dan met hun familie… en dat is geen grapje.’

In Argentinië is polo niet helemaal de exclusieve sport die het in Engeland is: iedereen kan naar het stadion gaan en een goedkoop kaartje kopen. De mensen vinden verkoeling in bier en ijsjes en houden zelfgemaakte spandoeken voor hun favoriete teams boven hun hoofd. ‘Hier staan de topspelers als sterren op de covers van tijdschriften en elke taxichauffeur kent hun namen,’ zegt Carolina. ‘Het is hier niet zoals in Engeland, waar het een exclusievere sport is die geassocieerd wordt met de elite en met snobisme.’ De Argentijnen zijn de onbetwiste koningen van polo. Zeven van de acht spelers ter de wereld met de top-handicap van 10 goals zijn Argentijns. De reden dat ze zo goed zijn is simpel, zegt Carolina. ‘Paarden maken een integraal deel uit van de cultuur in Argentinië. Op het platteland komen de kinderen uit school en springen ze zo op een paard. De dieren zijn hun leven.’

Een stalknecht van team Chapaleufú | Foto:  Philip Lee Harvey / Lonely Planet 

De spanning hangt in de lucht wanneer de spelers zich mengen met de toeschouwers op de promenade. Sommigen dragen nog steeds hun uniform: de witte polobroek met grasvlekken. De winnaars krijgen glazen Chandon, Argentijnse mousserende wijn, aangeboden. De verliezers krijgen een meelevende kus: eentje op de rechterwang naar lokale gewoonte. Mensen kletsen en flirten in het Spaans en Engels totdat het donker begint te worden. Ze druppelen af richting de zwart met gele taxi’s die staan de wachten bij het stadion.

Mensen genieten van de zon terwijl ze de wedstrijd bekijken | Foto:  Philip Lee Harvey / Lonely Planet

De taxi’s rijden langs Avenida del Libertador, langs grote koloniale huizen en rijen paarse jacaranda-bomen; langs Parque 3 de Febrero met massa’s joggers, zoenende koppels en paseaperros (professionele hondenuitlaters) die worstelen met de vele lijnen. De Porteños (havenlui), zoals de lokale bevolking wel genoemd wordt, sluiten hun dag af. Bij de monding van de Riachuelo in La Boca treden tangodansers op in de straten tegen een achtergrond van kleurige huizen en bars. Zoals Bruce Chatwin, schrijver van reisverhalen, scherpzinnig observeerde: ‘Buenos Aires is een groot theater.’ Maar het polo-volk kom je niet tegen hier in het sjofele La Boca. Zij gaan naar Palermo Viejo, een van de duurste wijken van de stad en de beste keus voor een nachtje uit. Het is negen uur, het conventionele tijdstip in Buenos Aires voor het avondeten, en de restauranttafeltjes langs de kasseienstraatjes raken in rap tempo gevuld. In de straten rond het kleine Plaza Cortázar hangt de geur van rundvlees dat gebakken wordt bij de parrillas, ofwel steakrestaurants. Het vlees is beroemd, en terecht; de kwaliteit komt van de vruchtbare graslanden waar het grootste deel van de kuddes van Argentinië graast: de Pampas.

Nog lang niet klaar met Argentinië? Lees dan ook dit stuk over Patagonië

Openingsbeeld: Philip Lee Harvey / Lonely Planet


Volg Lonely Planet op Instagram