Sterrenkijken in het hart van La Palma

Sophie Bous
Sterrenkijken in het hart van La Palma

De aanwezigen kijken nieuwsgierig naar boven. In de grote ronde ruimte klinkt niets dan het zoemende, tikkende geluid van de de Gran Telescopio Canarias (GranTeCan) die zojuist is geactiveerd. In het koepelvormige dak schuift voorzichtig een luik open, van de ene kant helemaal naar de andere, terwijl de telescoop zelf al even traag om zijn as begint te draaien. De schotel kantelt, 36 zeshoekige spiegels glimmen in het late middaglicht dat steeds verder de ruimte binnen stroomt. De (nu nog) grootste optische telescoop ter wereld is bijna klaar voor gebruik.

Niet veel mensen weten dat het Canarische eiland La Palma een van de beste plekken ter wereld is om de sterren te zien. Als je vanuit het vliegtuigraam het eiland ziet naderen zou je het ook niet verwachten. Je ziet de smeulende zwarte klippen en de dorre, donkerbruine heuvels, in schril contrast met de vele frisgroene bananenplantages die het landschap bedekken, maar vooral opvallend zijn de onzichtbare pieken, compleet gehuld in dichte, haast sinistere wolken. Als je enige tijd door de haarspeldbochten van het binnenland rijdt wordt echter al snel duidelijk wat het eiland zo uniek maakt: de wolken worden hoe hoger je komt steeds dunner, totdat je zo hoog rijdt dat je alleen nog maar de zon ziet. Beneden kolkt de mist als een soort duistere zee, maar op deze toppen is het altijd helder; de perfecte locatie voor een gigantisch telescopencomplex.

Zicht op het observatorium vanaf Roque de los Muchachos, het hoogste punt van La Palma | Foto: RossHelen / iStock

De ongehinderde blik naar boven wordt gewaarborgd doordat het hele eiland de status “dark-skyreservaat” draagt. Er zijn strenge regels voor lichtbronnen en -gebruik waar inwoners zich aan moeten houden en straat- lantaarns vind je er nauwelijks. Zelfs mijn Airbnb, gelegen tegen een heuvel bij Tijarafe, blijkt volledig op de sterren ingesteld; er is een uitkijkplatform op het dak en het koepelplafond is helemaal van glas.

Maar als de vele heuveltoppen en pieken van La Palma een soort theater voor ruimtelijke observatie zijn, dan is de ruim 2.400 meter hoge Roque de los Muchachos the best seat in the house. Als je een rondje loopt om de groep rotspilaartjes in het midden van het uitkijkpunt (de “kerels” waar de berg naar is vernoemd), word je getrakteerd op een onbelemmerd zicht in alle richtingen. Ik zie de Gran Telescopio Canarias boven een serene wolkenzee prijken, het licht van de ondergaande zon reflecterend in zijn zilveren koepel.

Wanneer het laatste zonlicht helemaal verdwenen is stijgt er een verspreid gejuich op van de weinige aanwezigen op de top. Zij draaien zich vervolgens als één man om en haasten zich naar de andere kant van het uitkijkpunt. Een compleet ander gezicht: ruwe rotsen met daartussen een kolkende mist, en verderop de vage contouren van de Teide, de hoogste vulkaan van de Canarische Eilanden, op Tenerife. Achter die grijsblauwe piek worden langzaam de contouren van de maan zichtbaar, heldere oranje lijnen; een adembenemend gezicht. Terwijl de maan steeds verder omhoog kruipt maak ik nog een laatste breinfoto van mijn uitzonderlijke omgeving en loop dan haastig weer in de richting van de GranTeCan, waar intussen een telescoop is klaargezet. Ik zie Mercurius en Venus, tel de ringen van Saturnus en maak kennis met enkele manen van Jupiter. De oppervlakte van de volle maan lijkt door de telescoop pokdalig als een pubergezicht. Maar de ster van de show is Mars; zelfs zonder apparatuur kan ik de sprankelende oranje stip aan de hemel ontwaren. Een unieke ontmoeting, die ik niet van een Canarisch eiland had verwacht.

Zicht op de cosmos vanaf het tuinhuisje van Casa Corona | Foto: Antoni Cladera

Verblijf

Overnachten op een locatie die perfect aansluit op de sterrenthematiek van het eiland kan bij Casa Corona, een Airbnb-accommodatie even buiten Tijarafe in het westen van La Palma. Tussen de heuvels en bossen bevindt zich de ruime, moderne villa met prachtige tuin en zwembad. Op het dak is het mogelijk om uren naar de sterren te blijven turen; door de hoge ligging zijn indrukwekkende zonsondergangen en heldere nachten haast gegarandeerd. In de directe omgeving zijn talloze wandelroutes die je door het ruige binnenland van La Isla Bonita leiden, en het strand is 20 minuten verderop (vanaf €399; airbnb.nl/rooms/2314634).

Dit reisverhaal staat in het oktobernummer van Lonely Planet magazine uit 2018. Je kunt het nieuwe en oudere nummers hier bestellen.  

Openingsbeeld: Antoni Cladera 

Meer avonturen beleven op La Palma? Ga overnachten in een vuurtoren


Volg Lonely Planet op Instagram