Peddel rustig over het meer van Shkodër in Montenegro

Redactie Lonely Planet
Peddel rustig over het meer van Shkodër in Montenegro

Pak een peddel en vaar met een kajak over het grootste meer van Montenegro, waar eeuwenoude tradities gedijen aan de vredige oevers.

Het is brandewijndag op de Dabanovi-boerderij. In de tuin pruttelt een huisgemaakte drank boven een vuurtje. Andrei Dabanovi voegt een pulp van gestampte druiven toe; spiralen en pijpen koelen de drank af tot er een stroom heldere alcohol verschijnt. ‘Ah, rakija,’ zegt Andrei, terwijl hij de alcoholische dampen opsnuift. Hij meet het alcoholpercentage: 50%. Tevreden vult hij borrelglaasjes en deelt die uit aan zijn familie, die met planken vol kaas, worst en ham staan te wachten om het brouwsel van dit jaar te proeven.

Het brouwen van rakija is een van de vele tradities die nog steeds gedijen in de kleine dorpjes aan het Meer van Shkodër. Het is een project van de gemeenschap en een manier om druiven te verwerken die niet goed genoeg worden gevonden om wijn van te maken. De meeste families hebben hun eigen geheime recept – op smaak gebracht met pruimen en kersen of met plaatselijke kruiden.

De oevers van het meer zijn een prachtige oase van rust | Foto: urf / iStock

Vida Dabanovi houdt het werk van haar zoon Andrei nauwlettend in de gaten. Ze is in de tachtig, met een sjaal om haar zilverkleurige haar, en ze staat erop over het vuur te waken terwijl ze constant commentaar geeft op Andrei’s techniek. ‘Het is belangrijk om de oude gebruiken in stand te houden,’ zegt ze. ‘Die maken ons tot wat we zijn.’ Haar grijns onthult gouden tanden die glimmen in het zonlicht.

Hoewel het slechts een halfuur rijden is naar de hoofdstad Podgorica, is dit een van de rustigste delen van Montenegro. Veel van de dorpen rondom het meer zijn alleen bereikbaar per boot of via een van de stoffige weggetjes die door de met heide begroeide heuvels kronkelen.

De zonnige, slaperige dorpjes bieden een venster op het plattelandsverleden van Montenegro. Groepjes huizen met roze daken zijn tegen de heuvels aan gebouwd
en met elkaar verbonden door steile, smalle laantjes. De meeste huizen zijn opgetrokken uit steen, maar sommige zijn in felle kleuren gepleisterd. De pleisterlaag laat hier en daar los, waardoor je het hout en de bakstenen erachter kunt zien. Koeien en geiten zwerven door de achtertuinen en kauwen op de blaadjes van olijf- en granaatappelbomen.

De huizen lijken zonder enig bouwkundig inzicht lukraak naast elkaar te zijn gebouwd en vormen samen kleine, hechte gemeenschappen. Het dorp van Andrei en Vida valt in het niet bij het Meer van Shkodër zelf, met een lengte van 43 en een breedte van 14 kilometer. Het meer is een nationaal park waar ongeveer 270 vogelsoorten te vinden zijn, waaronder de zeldzame kroeskop-
pelikaan. Rondvaartboten beginnen hun vaartocht in het grootste dorp Virpazar, maar met een kajak kunnen bezoekers de wilde dieren van dichtbij zien in het doolhof van zelden bezochte lagunes en moeraslanden aan de randen van het meer. Karpers en palingen glijden hier door het ondiepe water, ongestoord door de zachte plons van de peddels, terwijl witte zilverreigers en aalscholvers door het riet struinen en hun veren laten drogen in de zon.

Leer ook over het leven in de Mongoolse Gobiwoestijn

Openingsbeeld: Julian Love / Lonely Planet


Volg Lonely Planet op Instagram