Op ontdekkingstocht door de "fjorden" van Zuid-Frankrijk

Redactie Lonely Planet
Op ontdekkingstocht door de "fjorden" van Zuid-Frankrijk

Pak je wandelschoenen en zwemkleding in voor een avontuur te land en ter zee langs steile kliffen en verborgen stranden in de regio die bekend staat om haar “mediterraanse fjorden”

‘Elke calanque heeft een eigen karakter,’ vertelt André Bernard, terwijl hij ons over een smal pad naar een strook strand omringd door kalksteenkliffen leidt. ‘Sommige zijn rustig, andere erg wild, net als mensen.' André valt onder de tweede categorie, op een positieve manier. Onder het lopen maakt hij wilde gebaren en mompelt hij 'magnifique!' tegen zichzelf. Als hij geen groepen rondleidt bij Mont Blanc, hoog in de Alpen, struint hij hier over de rotsen, langs paden die zich door dit kale, maar prachtige kustgebied kronkelen.

Hij glijdt langs de losse stenen naar beneden en landt met beide benen op de bodem van de Port Pin, een van de meest oostelijk gelegen calenques, of inhammen, van deze 20 kilometer lange kustlijn. De meeste toeristen gaan naar de calenques die het dichtst bij Marseille en Cassis liggen, maar dieper in het nieuwste nationale park van Frankrijk kun je meer rust vinden.

De rotspilaar Doigt de Dieu (Vinger van God) houdt de wacht aan de noordzijde van de Calanque d'En Vau | Foto: Matt Munro / Lonely Planet

We horen een koekoek en de geur van wilde rozemarijn wordt vermengd met die van pijnbomen. Terwijl de zon langzaam omhoog klimt, komen de eerste wandelaars in zicht bij de boomgrens. André wijst op een pad en begint te lopen. Het wandelpad meandert tussen stevige pijnbomen door met hier en daar de gele bloemen van de immortelle en de paarsige kransen van de kogelbloem. 'Ik verken de calenques al sinds mijn achtste,' vertelt André. 'Op de hoofdpaden zie je genoeg mensen, maar als je die verlaat, dan zijn het alleen de vogels, de wind, de zon... en jij.'

Bij een uitstekende rots wijst hij op de Calenque d'En Vau, 150 meter recht onder ons. Aan de monding spatten de golven uiteen in grote nevelwolken, maar het strand dat diep in de inham genesteld is, wordt zachtjes gestreeld door een rustige zee met een onwaarschijnlijk diepe, zeegroene kleur. 'We hebben een gezegde: “les calanques se méritent”. Dat betekent dat je deze geneugten moet verdienen,' zegt André. Lachend: 'Al is het met de boot een stuk makkelijker natuurlijk.'

De haven van Cassis staat bekend om zijn witte wijn | Foto: Matt Munro / Lonely Planet

Een uur later stuurt Andrés vriend Frédéric zijn boot door de golven. We passeren eerst Port Pin en dan d'En Vau. Alles is rustig, op het gegons van de buitenboordmotor en gekrijs van wat zeemeeuwen na. 'Hier vind je de echte calanques,' zegt Frédéric, terwijl hij zijn ogen toeknijpt om La Grande Candelle, een rij kliffen, te bekijken. 'Het is zo wild dat je bijna vergeet dat Marseille vlakbij is!'

Terwijl een aalscholver schrikt en opvliegt, stuurt Frédéric de boot rond een rotspilaar en laat 'm dan tot stilstand komen naast een kleine, driehoekige boog in de rotsen. Eerst lijkt het op een grot, maar de binnenkant wordt met licht overspoeld. 'Dit noemen we de kathedraal,' zegt hij. 'Als de zee wat kalmer is, kun je hier zelfs zwemmen en de lucht boven je zien. Elke keer dat ik hier kom vind ik weer iets nieuws. Nieuw, maar altijd fantastisch.

Als je toch al in het zuiden van Frankrijk zit kun je ook wel op Roadtrip door Toulouse en de architectuur van zuidwestelijk Frankrijk

Openingsbeeld: Matt Munro / Lonely Planet


Volg Lonely Planet op Instagram