Ontdek de mistige jungle van Nicaragua vanaf de rivier San Juan

Redactie Lonely Planet
Ontdek de mistige jungle van Nicaragua vanaf de rivier San Juan

Volg de route van piraten en goudzoekers het hart van de jungle in, over de mistige Rio San Juan. 

Het is net voor zonsopkomst op de rivier de San Juan. De geluiden van de jungle komen tot leven als een stemmend orkest. Je hoort de percussie van cicades en het staccato gepruttel van een motorboot die de weerspiegeling van de maan in het water doet trillen bij zijn vertrek. Er klinken kreten van een brulaap die verstopt zit hoog in het bladerdak, en de diepe bas van kaaimannen die badderen in de rietrijke, ondiepe wateren aan de oevers. De echte maestro is echter de rivier zelf: schuimend in de stroomversnellingen doet de San Juan het hout van de paalwoningen langs de kant droef kraken.

De San Juan is voor Nicaragua wat de Amazone is voor Brazilië. Het is een rivier van 190 kilometer lang die oostwaarts loopt vanaf het Meer van Nicaragua naar de kustlagunes van de Caribische Zee. De laatse kilometers vormen de grens met Costa Rica. Halverwege ligt het natuurreservaat Indio Maíz, een gebied van bijna 4.000 km2 aan ongerept oerwoud. In de meer afgelegen delen vind je er de pootafdrukken van jaguars, ocelotten en poema’s.

Uitzicht over Rio San Juan vanaf La Fortaleza, een 17de-eeuws fort dat Granada moest verdedigen tegen piraten | Foto: Philip Lee Harvey / Lonely Planet

We maken een wandeling met een gids over de modderige paden van het reservaat in het schemerlicht van de vroege ochtend. Alles lijkt gemaakt te zijn op reuzenschaal. Enorme spinnenwebben hangen aan torenhoge amandelbomen die waarschijnlijk slechts enkele decimeters hoog waren toen de conquistadores voet zetten in de Nieuwe Wereld. Kleine pijlgifkikkertjes met felrode en -gele ruggen springen rond in de varens. Overal waar je kijkt, krioelt het van het leven: kapucijnaapjes slingeren aan de lianen, wilde orchideeën komen tevoorschijn uit het gebladerte, uit het ritselen van struiken wordt duidelijk dat een onzichtbaar wezen ontsnapt aan de aandacht van naderende mensen. Slecht een enkele keer komt het lawaai van het rivierverkeer van de San Juan uit boven de junglegeluiden.

Omdat er geen geasfalteerde wegen in de buurt zijn, blijft de San Juanrivier een belangrijke verbinding tussen het Spaanstalige westen van Nicaragua en de Creoolse Caribische kust. Nog niet zo lang geleden was het zelfs de enige route door Nicaragua. In de 19de eeuw, toen het Wilde Westen nog wild was en Panama kanaalloos, voeren er stoomboten met goudzoekers die van New York naar Californië reisden over de San Juan. In een nog verder verleden roeiden piraten vanaf de Atlantische Oceaan stroomopwaarts door de jungle
om de Spaanse steden van Nicaragua te plunderen.

‘Ik ben zo gewend aan de rivier dat ik het geluid niet eens meer hoor’, zegt Rosa Amelia Herrera. Wiegend in haar schommelstoel kijkt ze hoe de vrachtschepen voorbijglijden. Met haar 84 jaar is ze een van de oudste inwoners van het rivierdorpje El Castillo. Ze woont al vanaf haar 22ste in dezelfde paalwoning, die gebouwd is door haar man Cristóbal. ‘Al mijn kinderen zijn geboren boven de stroming. Als ik het geluid van de rivier niet hoor, dan mis ik het.’

Openingsbeeld: Philip Lee Harvey / Lonely Planet


Volg Lonely Planet op Instagram