Kijk je ogen uit: trotseer de kleurrijke Badlands

Redactie Lonely Planet
Kijk je ogen uit: trotseer de kleurrijke Badlands

Kampeer onder de sterren, zoek fossielen en ontdek de diepe tijd in dit ongewone landschap.

Vanaf Big Badlands Overlook strekt het land zich als een harmonica vol prehistorische vouwen uit richting de horizon. Op dit barre toneel speelt zich in de lucht een hemels drama af: de ondergaande zon is net achter een loodgrijze streep wolken gedoken en kleurt een smalle strook lucht roze. Het is alsof iemand plots een lamp heeft ontstoken boven dit oerlandschap. De heuvels onder ons, net nog dof bruin, gloeien fel rood.

Dit soort uitzichten zijn gewoon in Badlands National Park, een reservaat van bijna 1.000 km2 met weidse luchten en bizarre rotsformaties. Het bevindt zich te midden van prairies in het hart van de VS. De afbrokkelende richels zijn moeilijk te bereizen en niet bepaald vruchtbaar, waardoor ze door inheemse stammen Makhóšica werden genoemd: “Geen Goede Landen”. Tegenwoordig is het landschaap door de vele kilometers aan wandelpaden iets makkelijker te doorkruisen.

‘Ze zien er erg oud uit,’ zegt parkvrijwilliger Chuck Schroll, ‘maar eigenlijk zijn de Badlands geologisch gezien nog maar baby’s.’ Op een schaal met sprongen van honderden miljoenen jaren, zijn de 500.000 jaar van de Badlands inderdaad ‘jong’. Zo lang geleden begon het voormalig meergebied vorm te krijgen door de invloed van rivieren, wind en regen. De Badlands proberen die verloren tijd nu in te halen: de zachte steen verweert in een jaar tijd net zoveel als het graniet van het nabije Mount Rushmore in 3.000 jaar.

Oudere steenlagen die door deze snelle erosie zijn blootgesteld bieden een blik in de vele vroegere levens van de Badlands; 75 miljoen jaar geleden lag dit gebied onder een binnenzee die helemaal van Canada tot Mexico liep. Later, toen het water zich terugtrok, werd het jungle, toen savanne, en uiteindelijk droogde het op tot de harde omgeving die het nu is. Elke kleurrijke band van de vervormde heuvels herbergt de skeletten van de wonderlijke wezens die hier ooit leefden, van mosasaurussen - gigantische zeereptielen - tot sabeltandtijgers en de megacerops, neushoornachtige dieren met twee hoorns.

‘Er wordt elke dag wel iets ontdekt,’ zegt Chuck, terwijl hij de deur van het Ben Reifel Visitor Center opent. Hier onderzoeken wetenschappers nieuwe vondsten in het paleontologielab. Voor Chuck ligt de grootste aantrekkingskracht van de Badlands echter ergens anders - in de lucht boven hem. Zonder lichtvervuiling van nabije steden is dit landschap uitermate geschikt om het universum te bestuderen.

Een indrukwekkende sterrenhemel boven de Badlands | Foto: Michael Ver Sprill / iStock

Bij het vallen van de nacht steken de rotsen donker af tegen de sterrenhemel. Chuck staat in het amfitheater van het park en leidt bezoekers door de kosmos. Hij nodigt ze uit om door een telescoop de manen van Jupiter en de ringen van Saturnus te bekijken. Maar ook met het blote oog is er genoeg te zien: de Melkweg, het sterrenbeeld Hercules en heel even zelfs het internationale ruimtestation, dat elke 92 minuten om de aarde draait.

Op de ochtend na hun astronomiesessie ontbijt de familie Todd uit Minneapolis in het park. ‘Het voelt hier echt heel bijzonder,’ zegt moeder Kristen, terwijl ze een tafelkleed over een picknicktafel uitspreidt. Haar kinderen spelen in het hoge prairiegras en in de verte zien we vroege wandelaars die de nu oranjekleurige heuvels verkennen.

‘Toen 100 jaar geleden de National Park Service werd opgericht, was het grootste deel van Amerika nog niet overontwikkeld,’ zegt ze. ‘Het is fantastisch dat ze toen al besloten plekken als deze te beschermen - ten gunste van iedereen, voor altijd.’

De Verenigde Staten stikken van de Nationale Parken. Lees Ervaar de rust en ruimte van de Grand Canyon.

Openingsbeeld: Mark Read / Lonely Planet


Volg Lonely Planet op Instagram