Wandel door de geschiedenis naar Kasteel Arco in de Dolomieten

Redactie Lonely Planet

Kasteel Arco komt regelrecht uit een sprookje. Het is middeleeuws, ligt op een rotsige uitloper tussen de cipressen en lijkt de ideale plek om een prinses of een schat te verbergen.

Ik ben benieuwd of dat ook inderdaad het geval is en ga ‘s morgens op weg vanuit Arco, het stadje dat in de schaduw van het kasteel ligt, samen met geschiedenisgids Laura Tessaro. ‘Ik ben bang dat ik twee versnellingen heb: snel en langzaam,’ verontschuldigt ze zich, en ze kiest voor het lagere tempo terwijl we in de ochtendzon over het hoofdplein kronkelen. Een kerkklok vertelt ons de tijd als we over een keistraatje naar beneden lopen tussen balkons waar frisse kleren en lakens uithangen; langs eentje groeit een rank vol bloeiende passiebloemen omhoog.

Zicht op Arco vanuit het kasteel | Foto: Flavio Vallenari / iStock

Arco ligt maar een uurtje bij het Gardameer vandaan en is minstens zo mooi als de stadjes op de oevers van het meer, maar toch komen hier maar weinig toeristen. ‘We zitten hier tussen het meer en de bergen in,’ zegt Laura. ‘Ik houd van dit stadje, het is echt authentiek gebleven.’ De mensen die wel komen, gaan eigenlijk altijd naar het kasteel. Er zijn vijf net wat verschillende manieren om er te komen. Sommigen gaan omhoog via het arboretum vol mediterrane vegetatie, anderen wandelen door olijfboomgaarden, maken een steile klim of zigzaggen naar boven. De positie van Kasteel Arco was strategisch, vertelt Laura me, zodat de nobele inwoners konden zien wie eraan kwam.

Nu zijn er alleen nog maar ruïnes van over. Bij de opgraving van een van de ingestorte torens van het kasteel kwam iets heel bijzonders aan het licht: een kamer die versierd was met 14de-eeuwse fresco’s met een uitzonderlijk thema: vrouwenonderwijs. Ik vergaap me aan de vervaagde schilderingen in de kamer en zie bevallige juffrouwen verwikkeld in een potje dobbelen, dammen, backgammon en schaak. In het laatste fresco wint een studente van haar leraar. ‘Kun je het je voorstellen?’ zegt Laura. ‘In die tijd! Toen mannen alle macht hadden.’ Er blijkt dus inderdaad een schat verborgen in het kasteel – het vormt een heerlijk anachronistisch einde voor mijn sprookjesqueeste.

Deze wandeltocht komt uit het aprilnummer van Lonely Planet magazine. Koop hem hier!

Openingsbeeld: Mikhail Blavatskiy / iStock