De heuveldorpen en kastelen van Lunigiana in Italië

Redactie Lonely Planet
De heuveldorpen en kastelen van Lunigiana in Italië

Ontdek de vele kanten van de relatief onbekende regio Lunigiana - het is als Italië in het klein.

Op een rots in de schaduw van een middeleeuws spookkasteel balanceert een klein dorp: Castello di Fosdinovo, de zetel van de familie Malaspina. In de vroege ochtend sluimert er nog fijne mist in de diepe stegen die nooit aan de schaduw van de kasteelmuren ontsnappen. De stille straten vullen zich met het geluid van ontwakende kinderen, dat uit open ramen kabbelt. Er kraait een haan in een kleine tuin, die over de rand van het dorp stroomt in een lawine van boterbloemen. De muren van het kasteel zijn dicht begroeid met bloemen; zelfs enkele zeldzame en exotische. De zaden worden hier vanuit Afrika naartoe geblazen door de sirocco-wind.

De kasteelbeheerder schuifelt langs kerkers en een rij kersenbomen om de deuren te openen. Iedereen die in de b&b van Castello di Fosdinovo verblijft krijgt een sleutelbos en mag op eigen gelegenheid de koele, bemoste terrassen en vestingwerken verkennen. Op die tocht stuiten gasten op stapels oude kanonskogels, kasten vol curiosa, fresco’s van de gekruisigde Christus en bedden uit de tijd van de kruistochten, versierd met houtsnijwerk van granaatappels. Dante heeft hier een groot deel van 1306 doorgebracht terwijl hij delen van zijn Inferno schreef en de vrede onderhandelde tussen meerdere takken van de Malaspina’s.

In Lunigiana lijkt op elke onbereikbare rotspunt wel een kasteel te liggen. Ze zijn het bewijs van een rijke geschiedenis vol conflicten en schermutselingen: van de eindeloze parade van buitenlandse legers op weg naar Rome in het zuiden tot schurkachtige intriges tussen broers.

Er zijn drukkere dorpen dan Fosdinovo (hier vind je maar een paar restaurants) en de grotere stadjes hebben de typische Toscaanse levendigheid: drukke markten en muziekfestivals, straattheater, pelgrims te voet en het opgewekte geluid van kerkklokken. Maar ze hebben allemaal een duister kasteel of fort en altijd een unieke combinatie van gebouwen in geel of terracotta (typisch Ligurië) met rustieke overhangende daken (typisch Toscane).

Zicht op schilderachtig Pontremoli | Foto: Iryna1 / iStock

Bij de ingang van het drukke stadje Pontremoli zijn oude stenen poorten volgestapeld met hooibalen. Buiten Pasticceria degli Svizzeri eten mensen bij hun koffie kleine roomgebakjes besprenkeld met verkruimelde amoretti: “amor”-gebakjes. Op de markt aan de andere kant van het plein verkoopt de familie Pugolotti kaas vanuit een wagen terwijl het winkelende publiek langstrekt. ‘Mensen komen altijd naar ons toe met hun kazen!’ zegt de jongste zoon van het gezin, de 24-jarige Matteo, over de vele plaatselijke kaasmakers die langskomen en hun kaas laten proeven. Matteo’s ouders onderhandelen en roddelen met klanten. Hun gezichten lichten op door de gele gloed van hun Parmezaanse kazen en door de straatkeien, die glimmen na een lichte zomerbui. Zwaluwen duiken naar beneden om zich te wassen terwijl de middag langzaam wegsmelt.

Je leest meer over de Italiaanse regio Lunigiana in het zomernummer van Lonely Planet magazine - je koopt ‘m hier!

Openingsbeeld: Fosdinovo | Foto: 8vFanI / iStock


Volg Lonely Planet op Instagram