Vlotvaren en wildkamperen op de langste rivier van Scandinavië

VisitSweden
Vlotvaren en wildkamperen op de langste rivier van Scandinavië

100 kilometer lang op een eigengebouwd vlot een brede rivier af varen door een glooiend landschap van bos en weidse velden. Het kan in de Zweedse provincie Värmland. Beleef een onvervalst Huckleberry Finn-avontuur bij Vildmark i Värmland.

 Het zandstrand aan de rivier Klarälven is een en al bedrijvigheid. Er worden dikke boomstammen langs een helling richting het water gerold en een clubje vrienden is met opgerolde broekspijpen in de weer met lange touwen. Het water is ijskoud, maar het lijkt niemand te deren; zorgvuldig wordt het touw rond de zware boomstammen gewikkeld om ze aan elkaar vast te maken. We staan op een van de vlotbouwstranden van Vildmark i Värmland, een outdoor-bedrijf dat de honderden-jaren-oude traditie van het vlotvaren op deze rivier in ere houdt.

De vlotten worden gebouwd van dikke boomstammen ©Jurrien Veenstra

Ten noordwesten van de Zweedse regio Värmland ligt de bergrug die de grens vormt tussen Zweden en Noorwegen, en in het zuidoosten ligt Vänern, het grootste meer van het land. Hiertussen kronkelt de Klarälven, de langste rivier van Scandinavië. Een ideale transportroute voor de eeuwenoude houtindustrie in de regio. Jarenlang werden gekapte boomstammen via de rivier vervoerd. Niet op een boot, maar gewoon drijvend in de stroming. Het moet een waanzinnig gezicht zijn geweest – een rivier vol dikke boostammen, genavigeerd door stoere mannen die opstoppingen moesten oplossen, soms met gebruik van dynamiet. In 1991 dreven de laatste losse boomstammen de rivier af; tegenwoordig worden ze met vrachtwagens vervoerd. Maar de rivier biedt tot de dag van vandaag nog de mogelijkheid om er zelf met een houten vlot op uit te trekken.

Vandaag zijn er verschillende groepjes vlottenbouwers aan het werk op het strand aan de rivier. Een groep mannen uit Duitsland bouwt maar liefst drie vlotten, precies genoeg om ze allemaal te kunnen dragen. Drie vrienden, ook uit Duitsland, zijn bezig met het bouwen van één groot vlot, waar ze een tocht van acht dagen mee willen maken, om de volle 100 kilometer onafgebroken rivier mee af te leggen. En er zijn nog drie vrienden uit Denemarken, die gisteren hun vlot al hebben gebouwd. Zeven zware uren zijn ze bezig geweest om een basis van 12 stammen aan elkaar te binden, dan een tweede laag van weer een dozijn stammen eroverheen en dan nog de toplaag, die als enige in z’n geheel boven de waterlijn drijft.

Een vlot weegt circa twee ton en is eenmaal vastgelopen niet makkelijk los te krijgen ©Jurrien Veenstra

 De drie vrienden hebben vannacht in een klein tentje op de oever geslapen, maar zijn nu klaar om te vertrekken. Er is alleen een probleem: hun vlot, dat zo’n twee ton weegt, is in de nacht op een zandbank vastgelopen. Alle vlotbouwers die vandaag aanwezig zijn moeten eraan te pas komen om het vlot los te trekken, maar uiteindelijk lukt het. Terwijl de bouwers weer terugkeren naar hun eigen vlotten, blijf ik nog even in het water staan om het vlot vast te houden, terwijl de Denen hun kampeerspullen en hun kleine hond, die een week met ze mee zal varen, aan boord tillen. Ik voel de sterke stroming trekken aan het touw en als alles ingeladen is en de kano die ze meekrijgen goed vastgebonden naast het vlot ligt, laat ik los. Daar gaan ze, met hond en al de rivier af, en met een laatste zwaai verdwijnen ze rond een bocht. Een week lang leven op een lager tempo, elke dag de stroming van de rivier volgen en ‘s avonds prachtige plekjes zoeken om te wildkamperen – want dat mag hier dankzij het Zweedse allemansrecht. 

‘Iedere vlotvaarder vertellen we voor vertrek precies wat dit inhoudt,’ vertelt Ingmarie Junler, al twintig jaar samen met haar man de eigenaar van Vildmark i Värmland. ‘Ze moeten een formulier tekenen waarop ze beloven zich met respect voor de natuur te gedragen, al hun afval netjes te verzamelen en niks op de kampeerplekken achter te laten.’ Ook het vlotvaren zelf gebeurt met veel respect voor de natuurlijke materialen; na een tocht worden de vlotten weer uit elkaar gehaald en de stammen en touwen terug langs de rivier vervoerd, om stroomopwaarts weer voor nieuwe vlotten gebruikt te kunnen worden. ‘Het bouwen van een vlot is zwaar en je bent er een volle dag mee bezig, maar ik denk dat het heel waardevol is om het zelf te doen,’ zegt Ingmarie.

Eten koken kan gewoon op het vlot zelf ©Jurrien Veenstra

Ook de vaartocht zelf is misschien niet zo romantisch als het op het eerste gezicht lijkt. ‘Het is geen gemakkelijke tocht. Je hebt geen roer of aandrijving, dus je moet er met lange stokken voor zorgen dat je zandbanken in de rivier ontwijkt en niet te dicht bij de kant komt,’ vertelt Ingmarie. ‘We grappen wel eens: dit is een goed avontuur om samen met je partner te doen vóórdat je gaat trouwen. Want communicatie en samenwerken is echt ontzettend belangrijk. En goed gezelschap is alles, je zit immers dagen met elkaar in weer en wind op het vlot. En het is echt voor iedereen, we zien dat kinderen de ervaring fantastisch vinden. Deze zomer nog had ik een moeder met twee kinderen en oma, die was ook mee!’ Ingmarie maakt zelf nog elk seizoen een houtvlottocht. ‘Het is mijn manier om te relaxen. Je kan niet anders – je moet letterlijk mee met de stroom. Je bent constant bezig, actief, maar je hebt geen controle. En als je dat accepteert is het heerlijk!’

Fotograaf Jurrien en ik zijn op rondreis door Värmland, dus hebben helaas geen tijd om tijdens onze trip meerdere dagen op een vlot te stappen, maar we gaan wel de rivier op. De volgende ochtend trekken we er bij het krieken van de dag in een kano op uit om de vlottenbouwers die we gisteren hebben ontmoet op de rivier op te zoeken. Ze hebben een hele avond varen voorsprong, maar omdat de vlotten slechts zo’n 1-2 kilometer per uur afleggen, zouden we ze in een kano vrij makkelijk in moeten kunnen halen.

Het is doodstril op de rivier en er drijft een dikke mist over het water, die het naaldbos op de oevers volledig bedekt. De ochtendzon heeft moeite om er doorheen te breken, maar als we een uurtje onderweg zijn lukt het. De nevel verdampt en nu kunnen we de omringende bergen zien en een kerktoren in de verte. Dan ronden we een bocht en spotten we ze: de grote groep en de drie Duitse vrienden hebben dezelfde overnachtingsplek gekozen. Vier perfect afgewerkte vlotten liggen vastgeknoopt aan bomen op de linkeroever en op de rechteroever hebben ze op een strandje hun tenten voor de nacht opgezet.

We worden vrolijk begroet en blijken net op tijd te zijn; de tenten worden afgebroken en de opvarenden pendelen naar de overkant in de kano’s. Terug aan boord van de vlotten wordt er koffie gezet en de touwen los geworpen – het is tijd om te vertrekken. We peddelen een stukje met ze mee, maken een praatje en zien dat we inderdaad in de kano een stuk sneller gaan. Als we een bocht in de rivier ronden, verdwijnen de vlotten achter ons een voor een uit zicht. Onze rondreis door Värmland wacht, maar voor de vlotvaarders van Klarälven zal het idee van een planning, of misschien zelfs wel de tijd zelf, een heerlijke week lang niet bestaan.

Klarälven leent zich naast vlotvaren ook uitstekend voor kanoën ©Jurrien Veenstra

Make it happen

 Je kunt bij Vildmark i Värmland vlotvaren van eind juni tot eind augustus. Er zijn verschillende pakketten van twee tot acht dagen op de rivier. Ook kun je kiezen voor een meerdaagse kanotocht. Kijk voor prijzen en om te boeken (wees er op tijd bij) op vildmark.se. De Klarälvan Camping is het basiskamp van Vildmark i Värmland en ligt op zo’n 2,5 uur rijden vanaf het vliegveld van Oslo en 4,5 uur vanaf het vliegveld van Göteborg. Kom je met eigen auto, dan is het zo’n 16 uur rijden via een mooie route door Duitsland, Denemarken en West-Zweden. Lees meer over de regio Värmland via visitvarmland.se en visitsweden.nl.

    

   

Lonely Planet heeft dit artikel gecreëerd voor Visit Sweden. De uitingen zijn van Lonely Planet zelf en reflecteren ons beleid van onafhankelijkheid en onpartijdigheid.  

Lees ook: Ontdek een paradijselijk wandelparadijs in Värmland 

Auteur: Sara van Geloven
Openingsbeeld: Jurrien Veenstra


Volg Lonely Planet op Instagram